𝗗𝗲 𝘄𝗼𝗹𝘃𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗙𝗹𝗶𝗽𝗷𝗲
𝐷𝑜𝑜𝑟 𝐻𝑎𝑛𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑒r 𝑃𝑜𝑙, Coördinator 𝑊𝑊𝐿 𝑊𝑜𝑙𝑓𝑤𝑒𝑟𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑟𝑎𝑠𝑡𝑒𝑟𝑠, 𝑊𝑊𝐿 𝑊𝑜𝑙𝑣𝑒𝑛𝑤𝑎𝑐ℎ𝑡𝑒𝑟𝑠 𝑒𝑛 𝑎𝑢𝑡𝑒𝑢𝑟
Wie had dat ooit kunnen verzinnen, dat er in de Betuwe sinds een aantal jaren weer wolven bivakkeren. In het fruitige land van Flipje, de mascotte van de ooit in Tiel gevestigde oude jamfabriek ‘de Betuwe’ en later van de stad Tiel waar het als standbeeld op een sokkel in de binnenstad te vinden is, zijn sinds 2018 wolven te bewonderen. Dit vlakke, waterrijke polderland met zijn pittoreske, nostalgische dorpjes die veilig verscholen liggen tussen de vele vorstelijk beplante fruitboomgaarden, akkers, groene weides, sloten en vennen met rietkragen, ligt ingeklemd tussen kilometerslange dijken die dit kwetsbare laagland beschermen tegen het wassende smelt- en regenwater van de Rijn en de Waal. De inwoners zijn verknocht aan hun eigen Betuwe, maar ze zijn niet de enige...
Ook de wolven vinden het er fijn toeven, ondanks het gebrek aan uitgestrekte bossen en heiden, zoals bij hun soortgenoten op de Utrechtse Heuvelrug en de Veluwe. De ‘toeristenpressie’ is er van weinig waarde, want de recreatiebranche heeft zich beperkt tot enkele campings in de uiterwaarden van de Rijn. Andere toeristen houden zich hooguit bezig met fietsen en motorrijden over de ellenlange, slingerende dijken. En ook alleen maar als het mooie weer zijn intrede doet. Er heerst rust en ruimte in de Betuwe. Dat de wolven het er daarom een prettig leefgebied vinden met voldoende voedsel, is niet meer dan logisch, anders waren ze al lang en breed met de noorderzon vertrokken naar betere oorden...
Jammer genoeg klinken er vanachter het sprankelende, zoete fruit van de kersen- en perenbomen zure opmerkingen van een groep mensen die zich uitspreken tegen de aanwezigheid van het roofdier. "De wolven hebben niet het recht om mee te snoepen uit de Betuwse jampot!" zo luidt hun kreet.
Terecht of niet, maar bij hen heerst een gevoel van angst, frustratie en hopeloosheid. Ze zitten met de handen in het haar, want ze weten niet hoe te handelen met dit dier. Zonder eerst te kijken naar passende maatregelen, wordt er meteen geroepen om de meest dieronvriendelijke methode toe te passen om de wolven uit de Betuwe te weren. Flipjes frambozenhart zou ervan overslaan, als hij hoorde wat deze mensen bekokstoven om de wolven buiten te sluiten en de manier waarop ze hun gedachten tot uitdrukking brengen...
In zijn stripverhalen uit de vorige eeuw probeerde Flipje de mensen een morele opvoeding te geven. Het kereltje liet zien hoe je problemen oploste met een besef van goed en fout, rechtvaardigheid, empathie en verantwoordelijkheidsgevoel. Het was essentieel voor de ontwikkeling van het karakter en het ethisch besef van een individu. Naar het schijnt heeft Flipje te lang stil gestaan op zijn sokkel en het wordt tijd dat hij er weer afspringt. Want als het over meningsuitingen over de wolf gaat, niet alleen in de Betuwe, maar door heel het land, is die morele opvoeding bij een bepaalde groep mensen ver te zoeken.