Stroom: de onzichtbare wolvenbarrière

Schrikdraad: wie is er niet mee in aanraking gekomen. Wie heeft er niet ooit eens een keer onverwachts een flinke optater gekregen bij het vastgrijpen ervan, niet wetende dat er stroom op stond. Een onvoorziene golf van stroom die door je lijf dendert, van je vingertoppen tot je teennagels. Een stroomstoot die je huidharen overeind zet en je wit laat wegtrekken. Maar vooral een schok die je niet nogmaals wilt voelen: één keer en nooit weer! Er is maar één aanraking voor nodig om te beseffen dat je niet nog een keer schrikdraad moet vastpakken, want je weet wat de onaangename gevolgen kunnen zijn, en die je tevens nog lang zullen blijven heugen. Dat geldt niet alleen voor mensen, maar zeker ook voor dieren.

Door Hans van der Pol Vrijwilliger WWL Wolfwerende Rasters, 1 februari 2026

Elektrische stroom is onontbeerlijk voor een goede werking van een wolfwerend raster. Er kan nog zo’n goede omheining gebouwd zijn, precies volgens de regels, solide en degelijk. Als de stroomvoorziening gebreken vertoont of in zijn geheel niet aanwezig is, dan heb je aan zo’n omheining helemaal niets. Het beschermt de dieren die erachter staan niet tegen aanvallen van een wolf. Te weinig of geen stroom op het raster geeft hem de gelegenheid om al het mogelijke te doen om de barrière te bedwingen. En de wolf kennende, zal hij vroeg of laat daarin slagen.

Maar hoe werkt schrikdraad (of stroomdraad) nu eigenlijk? Om elektrische stroom duidelijk te verhelderen, kun je een vergelijking trekken met een ander aards element, zoals de wind. Lucht stroomt van een gebied met veel lucht (hogedrukgebied) naar een gebied met weinig lucht (lagedrukgebied). Hoe groter het verschil tussen deze twee gebieden, hoe sneller de lucht zich verplaatst. Met elektrische stroom is het niet veel anders. Elektronen in een geleider (stroomdraad) verplaatsen zich onder invloed van een spanningsverschil van een punt met hoge spanning naar een punt met lage spanning. Hoe hoger het spanningsverschil, hoe sneller de elektronenstroom per tijdseenheid zich verplaatst.

Voor schrikdraad heb je een schrikdraadapparaat nodig dat voor het spanningsverschil zorgt. Deze stuurt om de paar seconden een stroomimpuls (van maximaal 15 Ampère) naar de geleiders (stroomdraden). Raak je de draden aan, dan loopt de stroom via de draden door je lichaam naar de grond waar het zich een weg baant naar de aardpennen die weer in verbinding staan met het schrikdraadapparaat. Het kringetje is rond en jij hebt een flinke schok gekregen, mits je de stroom goed geleidt. Als je onder je voeten een flinke laag rubber hebt, of iets anders wat elektriciteit niet goed geleidt, dat belemmert dat de stroomdoorvoer en krijg je ook geen schok. Stel dat je op blote voeten op een drassige bodem staat, dan krijg je wel de volle laag (ook omdat water een goede geleider is). Omdat deze impuls zeer kortdurend is (maximaal 0,5ms), ondervind je geen lichamelijke schade.

Wolven zijn zeer gevoelig voor elektrische stroom, en zullen een raster blijven mijden als ze daar eenmaal een elektrische schok hebben opgelopen. Dat zie je ook terug bij honden die bij een erfscheiding de lage, of zelfs op de grond liggende stroomdraden niet overschrijden. Zelfs niet als ze er met gemak overheen kunnen springen. Ze vergeten niet meer de negatieve ervaring die ze hebben ondervonden bij het aanraken van schrikdraden. Daarom is schrikdraad op een raster essentieel om de dieren erachter tegen wolvenaanvallen te beschermen. Een echt honderd procent wolfwerend raster is niet te garanderen, want wolven zijn zeer intelligente dieren met uitstekende, probleemoplossende vaardigheden en strategieën. Tezamen met de andere familieleden van de roedel vormen ze een scherpzinnig en krachtig samenspel dat keer op keer de mazen van het net opzoekt. Dierenhouders zullen oplettend moet zijn en ze een stapje voor moeten blijven, en dat begint met een degelijke omheining en bovendien voorzien van een goed werkend stroomsysteem.

(Afbeelding is niet wolfwerend, maar ter verduidelijking van de stroomkring).