Stichting Werkgroep Wolf Leusden

𝗜𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲𝗲𝗻 𝗶𝘀 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝗲𝗻 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝗶𝘀 𝘃𝗮𝗻 𝗶𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲𝗲𝗻...

𝐃𝐢𝐭 𝐳𝐨𝐧𝐠 𝐓𝐡𝐞́ 𝐋𝐚𝐮, 𝐦𝐮𝐳𝐢𝐤𝐚𝐧𝐭, 𝐭𝐞𝐤𝐬𝐭𝐬𝐜𝐡𝐫𝐢𝐣𝐯𝐞𝐫 𝐞𝐧 𝐳𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐀𝐦𝐬𝐭𝐞𝐫𝐝𝐚𝐦𝐬𝐞 𝐫𝐨𝐜𝐤𝐛𝐚𝐧𝐝 𝐓𝐡𝐞 𝐬𝐜𝐞𝐧𝐞, 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐣𝐚𝐫𝐞𝐧 𝐧𝐞𝐠𝐞𝐧𝐭𝐢𝐠. 𝐇𝐞𝐭 𝐢𝐬 𝐞𝐞𝐧 𝐳𝐢𝐧, 𝐞𝐞𝐧 𝐫𝐞𝐠𝐞𝐥 𝐨𝐟 𝐰𝐞𝐥𝐥𝐢𝐜𝐡𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐨𝐞̈𝐭𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞 𝐠𝐞𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭𝐞 𝐦𝐞𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞𝐩𝐞 𝐛𝐞𝐭𝐞𝐤𝐞𝐧𝐢𝐬 𝐰𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐯𝐚𝐥𝐭 𝐭𝐞 𝐨𝐧𝐭𝐤𝐞𝐧𝐧𝐞𝐧. 𝐖𝐚𝐧𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐰𝐚𝐭 𝐠𝐫𝐨𝐞𝐢𝐭 𝐞𝐧 𝐛𝐥𝐨𝐞𝐢𝐭, 𝐥𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐰𝐞𝐞𝐠𝐭, 𝐤𝐨𝐦𝐭 𝐯𝐨𝐨𝐫𝐭 𝐮𝐢𝐭 𝐰𝐚𝐭 𝐝𝐞 𝐰𝐞𝐫𝐞𝐥𝐝 𝐠𝐞𝐞𝐟𝐭.

𝐷𝑜𝑜𝑟 𝐻𝑎𝑛𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑒 𝑃𝑜𝑙, 𝐶𝑜𝑜𝑟𝑑𝑖𝑛𝑎𝑡𝑜𝑟 𝑊𝑊𝐿 𝑊𝑜𝑙𝑓𝑤𝑒𝑟𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑅𝑎𝑠𝑡𝑒𝑟𝑠, 𝑊𝑊𝐿 𝑊𝑜𝑙𝑣𝑒𝑛𝑤𝑎𝑐ℎ𝑡𝑒𝑟𝑠 𝑒𝑛 𝑎𝑢𝑡𝑒𝑢𝑟

We zijn allen opgebouwd uit dezelfde materialen, hetzelfde water, we worden voortgestuwd door dezelfde energieën en we hebben allen dezelfde levenskenmerken. Dat geldt voor iedereen, voor dieren, planten en mensen, niemand uitgezonderd. Doordat de wereld van iedereen is en vrij mag zijn om erover te bewegen, kunnen we in harmonie leven met onze omgeving, zijn we een onderdeel van een ecosysteem dat zichzelf onafgebroken in stand houdt, zolang er evenwicht is.

Zo hoort het te zijn en is het altijd geweest, totdat één bepaald diersoort zich in een paar millennia ontplooide van een in grotten levend tweebenig wezen dat bloed en merg uit ongekookte beenderen opslurpten, tot een modern, beschaaft mens dat als super intelligent wordt beschouwd. Aldus, dat beweert hij zelf. Dat hij in sommige opzichten super intelligent is, mag gezegd worden. Hij schiet bijvoorbeeld met één druk op de knop een raket uit de startblokken die naar de maan vliegt, er een rondje om draait, en weer met een harde plons in de oceaan landt, precies op de plek en op de minuut nauwkeurig die van tevoren was berekend. En zo zijn er nog veel meer technologische hoogstandjes die de mens, zo lijkt het, in een handomdraai of met een vingerknip tevoorschijn tovert.

Er valt niets te zeggen over deze wonderbaarlijke kennis, deze exceptionele begaafdheid, maar wat is het waard als de voornamelijk westerse cultuur, die de intelligente mens voortbrengt, een negatieve invloed uitoefent op het wereldwijde ecosysteem. Wat is de betekenis of het belang van het maken van ruimtereizen en het verkennen van andere planeten, als de mens zijn eigen natuurlijke omgeving niet eens begrijpt en zijn medebewoners, de dieren, op deze wereld niet verstaat.

Dieren worden door deze moderne, menselijke cultuur schromelijk onderschat en gezien als ‘lager of ‘minder’ dan de mens. Bij de oude inheemse volkeren was dit heel anders, zoals bij de Aboriginals, de Kelten en de vele inheemse, Amerikaanse Indianenstammen. Dieren werden gerespecteerd als autonome wezens, als boodschappers, als helpers en zelfs als leraren. In Europa zijn dieren, vooral sinds de middeleeuwen toen de Kerk een steeds grotere rol ging spelen, omringd door bijgeloof en angst, of ze werden slechts gezien als bron van voedsel of werkkracht. Later, vooral sinds de industriële revolutie, werden dieren door veel mensen gezien als minder ontwikkeld, als lagere wezens zonder gevoel en verstand, die zelfs zonder terughoudendheid gebruikt worden voor medische experimenten in laboratoria.

Waar alle diersoorten door voortplanting en instandhouding voor een evenwichtig ecosysteem zorgen, is de mens de enige soort die door hebzucht, machtswellust en gemakzucht dit systeem verstoort. Dieren verjagen, verdrijven, hun voortplanting verstoren, hun leefgebied ontnemen of soorten in zijn geheel uitroeien, zal de zoveelste balansverstoring zijn van dit toch al kwetsbare ecosysteem; een broos en breekbaar ecosysteem dat zijn balans weer terug zal vinden, als iedereen die van de wereld is, weer van de wereld wordt.

Page updated

Google Sites

Report abuse