Copyrights Bram en zijn roedel: Ramon van Bentum

Twee gewone mensen, mensen zoals jij en ik. Een aangenaam stel, samen in dat mooie huis met een tuin en buren aan weerszijden. Twee gewone mensen, zoals iedereen onderworpen aan de dagelijkse sleur, wonend in een straat met een auto, twee motoren voor de deur en afvalemmers op de stoep. Gehoorzaam aan de alledaagse bezigheden: de heg snoeien, ramen lappen, de vuile was en boodschappen doen, eten koken en met de honden eruit als de zon opkomt of als lantaarnpalen de duisternis verlichten. Mensen lopen langs, fietsen door de straat, groeten hen, zwaaien beleefd of zeggen niets. Ze kennen hen als een aangenaam stel, twee gewone mensen, mensen zoals jij en ik, samen in dat mooie huis.

Maar achter de voordeur van dat mooie huis, waarvan velen er geen gedachten bij hebben, spelen zich bijzondere taferelen af. Fascinerende gebeurtenissen die voor de buitenwereld grotendeels verborgen blijven. Want die twee gewone mensen in dat mooie huis hebben een bijzondere missie, een unieke opdracht, een weloverwogen taak op zich genomen, wat voor velen een ‘mission impossible’ is gebleken. Het is volgroeid tot een levenswerk dat zich heeft verweven in een eeuwigdurende strijd. Een stille strijd, zo lijkt het, waarvan de vlam nooit dooft, soms inzakt en op ieder onverwacht moment weer flink aanwakkert. Met heel hun hart en ziel, met volle overtuiging, met alles wat ze hebben, vechten ze aan het juridische front voor gerechtigheid, openheid, voor het bestaansrecht van de wolven en verbinding tussen de mensen en wolven in Nederland.

Onuitputtelijk lijkt hun energie, daar achter de voordeur van dat mooie huis waarin alles anders gaat dan men verwacht. Vanaf de eerste wakkere momenten een op scherp staande geestkracht, in het huis waar de klok aan de muur de grote uitdager vormt en elke minuut voor twee telt. Brieven van de overheid op de deurmat om te lezen en brieven voor provincies klaarmaken om te verzenden. Brieven met aanvragen voor handhaving en WOO, of verzoeken voor interviews van verslaggevers en andere geïnteresseerden. Opgestapelde wolvendossiers op het dressoir. Kasten die uitpuilen met boeken over wolven en boeken over gerechtelijke procedures. De koelkast en een prikbord in de keuken, volgeplakt met handgeschreven blaadjes, memo’s en briefjes waarop namen, adressen en telefoonnummers staan van dierenrechtenorganisaties, journalisten, politici, deskundigen en adviseurs die hen helpen om vruchtbare informatie op de juiste plek te krijgen. En de keukentafel, waar tijdens het ontbijt van shakshouka, brood en kaas, olijven, vers fruit of yoghurt wordt vergaderd over de tactiek, vervolgstappen en plannen voor de lange termijn. Maar ‘s nachts is het rust en dromen ze zacht van succesvolle behaalde resultaten of liggen ze in hun slaap wild te woelen door onverwachte tegenslagen.

Wat er in dat mooie huis met een tuin en buren aan weerszijden ook gebeurt, of hoe het er achter die voordeur ook uitziet, deze twee buitengewoon dappere mensen, les entrepreneurs, hebben op pure wilskracht en liefde voor de wolf iets groots vanaf de bodem opgebouwd. Met hun opgedane kennis, deskundigheid, de hulp van hun vele vrijwilligers van de stichting manoeuvreren ze met zuivere precisie over het drukke vaarwater van juridische regels en wetgevingen. Waar anderen stuurloos ronddobberen op die uitzichtloze zee, niet opgewassen zijn tegen de sterke tegenstromingen, de onvoorspelbare windvlagen en de overspoelende, hoge golven van het rechtsprekende macht, varen zij met veel bravoure verder, met het pleidooi van de wolf als kompas, recht op het doel af.

Hoe groot soms de uitzichtloosheid ook kan zijn, de weerstand die ze op hun pad ondervinden of de teleurstellingen die als een sloophamer inbeuken op het enthousiasme, deze twee gewone mensen, mensen zoals jij en ik, geven zich niet gewonnen tot de strijd voor een vreedzame samenleving tussen mens en wolf gestreden is.