Hubertus

Het was grijze wolf GW4655m, beter bekend onder de folkloristische naam Hubertus, die op een ietwat wisselvallige, regenachtige zondagmiddag in april 2025 het waagde om een hardloopster in het park De Hoge Veluwe naar haar benen te happen. De provincie Gelderland vond deze ‘buitensporige daad’ van een wolf gericht op een mens reden genoeg om een afschotvergunning te verlenen om Hubertus te doden, of wat ze in vakjargon noemen, ‘uit de populatie te nemen’. Jagers van faunabeheer kregen toen ruimschoots de tijd om deze wolf op te sporen.

Door Hans van de Pol, Coördinator WWL Wolfwerende rasters, WWL wolvenachter en auteur

Maanden gingen voorbij. Park De Hoge Veluwe werd van voor naar achter en van onder naar boven uitgekamd. Er werd gekeken achter elke boom, tussen alle struiken en onder elke steen. Er werd gezocht tussen de moeflons achter de wolfwerende hekken, nabij het Kröller-Müller Museum en rondom het Jachthuis Sint Hubertus. Maar de sporen die zouden kunnen duiden op zijn aanwezigheid en die konden leiden naar zijn schuilplaats, werden niet gevonden. Het was zoeken naar een speld in een hooiberg: jagen op een wolf die geen sporen naliet, zich niet toonde, niet van zich liet horen, nergens te bekennen was, gewoon verdwenen, weg, foetsie!

Terwijl de jagers op zoek waren naar iets wat onvindbaar was, trokken dierenrechtenorganisaties, waaronder Animal Rights en stichting Werkgroep Wolf Leusden, ten strijde tegen de dubieuze beslissing van de provincie Gelderland die de afschotvergunning wilde verlengen. Zij vond namelijk nog steeds dat er een gevaarlijke situatie heerste in het park, ondanks dat wolf Hubertus al maanden niet meer was gezien. De dierenrechtenorganisaties vonden dat iets wat mogelijk een gevaar oplevert maar er niet meer is, ook geen gevaar meer kan opleveren. Maar de provincie zag dat anders en verlengde daarom de afschotvergunning.

Na een hopeloze zoektocht waarin van alles werd gevonden, maar geen wolf met de naam Hubertus, en vooral doordat het bezwaar van de dierenrechtenorganisaties gegrond werd verklaard, trok provincie Gelderland de afschotvergunning. Er mag niet meer op deze wolf worden gejaagd die zich al tijden niet meer heeft laten zien. En waar Hubertus nu is, weet niemand. Misschien was hij al lang geleden vertrokken, had hij de roedel verlaten op zoek naar een nieuw gebied in Nederland, of wellicht over de grens, verder weg dan ooit. Of zou hij toch nog in de buurt zijn, ergens waar men nooit zou zoeken, een plek waarvan men denkt, daar kan hij toch niet zitten?

Alleen Hubertus weet het, en laat dat maar zo lang mogelijk bestaan...